تنگ بستانک یا بهشت گمشده

تنگ بستانک یا بهشت گمشده

تنگ بستانک یا بهشت گمشده

۸ مهر ۱۳۹۷ مدیریت گردشگری سلامت ، مقالات

تنگ بستانک یا بهشت گمشده

گردشگری سلامت علی طب: ارمغان آور  زیبایی جوانی سلامتی

علی طب با مدیریت و همکاری متخصصین مجرب در زمینه های گردشگری و عرصه سلامت و درمان و واحد انفورمانتیک IT یکی از بزرگترین ارائه دهندگان خدمات گردشگری سلامت و توریست درمانی در ایران می باشد.

 ‏درسالهای اخیربهشتی بربهشتهای چهارگانه فارس اضافه شده است و ان بهشت گمشده ای است که در آثارگذشتگان نشانی از آن دیده نمی شود. برای اولین بار نویسنده کتاب شیراز شهر وبلبل این چنین خلاصه وگویا آن را معرفی کرده است:

“بهشت گمشده در شمال غربی شیراز و در منطقه بیضا و محدوده سد درودزن قرار دارد، محوطه‌ای بسیار زیبا است که آب، درختان و کوه، چشم اندازی بهشت گونه به آنجا بخشیده‌اند (محمدی ۱۳۸۷:۴۱۷)”

البته حمد الله مستوفی از مرغزار آنجا یاد میکند که دارای ده فرسنگ وسعت و چشمه سار نیکو بوده است ولی این مرغزار هیچ ربطی به بهشت گمشده ندارد. (مستوقی، ۱۳۶۲: ۱۳۵).

تنگ بستانک یا بهشت گمشده

نگارنده در سال ۱۳۶۷، زمانی که دانشجوی دانشگاه شیراز بود، با تعدادی از دانشجویان به بهشت گمشده رفت. راه وصولی به بهشت گمشده از طریق جاده سپیدان-شیراز است. در این مسیر بعد از شهرک گویم جاده ای فرعی به سمت شمال جدا می‌شود که بعد از تنگ طور، زادگاه منصور حلاج، به منطقه بیضا میرسد.

در دشت بیضا مجموعه چشمه هایی از یک نقطه میجوشد که به هفت کٍون (keven=چشمه:ریشه در گویش لکی دارد) معروف است. از آب این چشمه ها چندین نهر جاری است که زمینهای کشاورزی روستاهای پایین دست را آبیاری میکند و بنظر میرسد مرغزار مورد اشاره حمد الله موستوفی، این مکان باشد. در حال حاضر تمامی زمینهای منطقه به زیر کشت میرود و بجر محدوده اطراق این چشمه ها مرغزاری وجود ندارد.

بعد از روستای مشهد بیلو از روستای منگان جاده ای فرعی و سنگلاخی جدا می‌شود که به تنگ بستانک یا بهشت گمشده میرسد. در ابتدای این منطقه بهشتی دو شاخه رودخانه به همدیگر کتصل میشوند که یک شاخه آن از تنگ بستانک می‌آید. از ابتدای تنگ سنگهای مسیر رودخانه در اثر فرسایش آب زبر و دندانه دندانه شده اند، چیزی مشابه سنگ پا. درختان سرسبز افرا و بید به صورت خودرو در لا به لای این سنگها و خاکهای حاشیه رود ریشه دوانیده اند.

شاخسارا این درختان چنان درهم گره خوده اند که مانع تابش آفتاب به زمین میشوند.آبهای جاری این منتطقه یکی از منابع تامین آب سد درودزن است. شیب مسیر، تنه استوار درختان، بستر سنگی و پله مانند کف رودخانه باعث حرکت تند آب و تشکیل آبشارکهای زیبای شده است که ترنمی صدای آن روان خسته بازدید کنندگان را آرامش می‌بخشد. در این مسیر باید با پای برهنه حرکت کرد زیرا همه جا آب و آبشار است و عبورگاهی جز بستر رودخانه وجود ندارد.

انسان در ابتدا تصور میکند کف رودخانه لیز باشد ولی نه تنها چنین نیست بلکه حرکت تند و خروشنده آب، سنگهای زبر کف رود را کاملا شسته است. برجستگی های سوهان مانند سنگها آزاردهنده نیست و کف پا را به آرامی نوازش میکنند. اهل ذوق بعضی نقاط این تماشاگاه طبیعی را نامگذاری کرده اند از جمله آبشار بلند و زیبای آنجا را آبشا آدم و هوا نامیده اند. بیشترین آب بهشت گمشده از چشمه خروشان تامین میشود که از شکافی غار مانند با فشار تمام بیرون می آیند و به چشمه حاجت معروف شده است.

نگارنده از ابتدا تا انتهای بهشت گمشده را که حدود سه کیلومتر است پیمود و به جایی رسید که از تراکم درختان کاسه و در بالا دست درختان پراکنده ای دیده می‌شد که نشان از خروج محدوده بهشت گمشده بود. راه بازگشت را باید از روی تپه کنار این دره خرم و سرسبز پیمود تا منظره بهشت گمشده رابهتر دید، گوی که درختها را بهم بافته و فرش شبزی در سرتاسر این دره کوهستانی پهن کرده است. در پشت این دره روستایی کوچک قرار دارد که به احتمال زیاد باید بستانک باشد. که این تنگه بنام آن نامگذاری شده است.

مزارع پلکانی و سرسبز آن نمادی از شالیزارهای شمال کشور را در این نقطه بمبست و فراموش شده به نمایش می‌گذارد. تنها را ارتباطی روستا با قاطر و از طریق کف همین رودخانه است. به هر صورت آنچه مشاهده شد طبیعتی بکر و نسبتا دست نخورده بد که همه چیز آن زیبا بود. کوها ها، پوشش جنگلی منطقه، آب فراوان و ترنم گوشنواز آبشارکها، هوای لطیف و خنک، سایه سار درختان سرزنده و بهم پیوسته، همه و همه گوشه ای دنج و آرام را فراهم کرده است تا پناه گاهی موقت برای دوستداران طبیعت باشد، هرچند که دخالت و هجوم انسانها آرامش این آرامگاه را نیز برهم خواهد زد.

با توجه به نزدیکی این محل به شیراز و استقبال مردم طبیعت دوست فارس از بازدید چنین مکانهایی پیشنهاد میشود که مسولان استان نسبت به تاسیس بازارچه‌های فصلی برای تامین نیازمندی‌های مسافران، احداث کومه های چوبی برای استقرار و استراحت خانواده‌ها، نمزخانه، دستشویی و گذاشتن سطلهای آشغال، مانع از آلودگی دامان پاک طبیعت شوند.

همچنین با گماردن ماموران مراقب از کارهای ناصواب بعضی از بازدید کنندگان مانع از شکستن شاخه ها و آتش زدن تنه درختان جلوگیری نمایند، در غیر اینصورت ممکن است با تخریب طبیعت بکر و زیبای منقه از ای بهشت هم فقط نام و خاطره ای به نسلهای آینده برسد. فرصت شیرازی از تماشگاه دیگر در منطقه بیضا خبر می‌دهد که هم اکنون در نزدیکی روستای ایاسجان قرار دارد و دارای آبشارهای زیبا است. بهتر است توصیف آنرا از قلم ایشان بخوانید:
” از جمله سیرگاه بیضا تنگی است موسوم بغوردان، آن در سمت جنوب بلوک واقع شده در آن کوه چشمه های خوشگوار و اشجار بی شمار است. درختان رز بسیار سطبر قوی هیکل کهنسال بسیار دیده میشود که مشهور است برز جمشیدی به هر حال جای باصفایی است و شکار بسیار از هر نوع و جنس در آن سرمین است و بعضی از جانوران درنده نیز دارد که محل خطر خواهد بود. (شیرازی، ۱۳۶۲:۳۳۶)”

تنگ بستانک یا بهشت گمشده

علاوه بر تفرجگاه‌هایی که از آنها یاد شد محل‌های تفریحی طبیعی زیادی در فارس وجود دارد که از آن میان میتوان به چند مورد آن اشاره کرد که عبارت اند از: دره زیبای قلات در نزدیکی شیراز، منطقه تیزاب، چشمه های شیش پیر و بلغان و آشا زیبا، رنگی و بلند مارگون در سپیدان، چشمه ثلاث مال در جیوم لار، چشمه ابوالمهدی در شیوند مرودشت، چشمه گلابی و اغلان قز داراب، چشمه قهری و تنگه سرسبز ایج استهبان، چشمه سلمان دشت ارژن، طبیعت زیبا و چهل چشمه کوه مره سرخی، جلگه زیبا و سرسبز خفر، تنگ آتشگاه میمند، چشمه خسرو شیرین یا قتلگاه بهرام گور و چشمه محمد رسول الله در اقلید، تالاب‌ها و دریاچه های زیبای ارژه، پریشان، مهارلو، بختگان و کافتر.

هدف نگارنده از نگارش این مقاله آشنایی خوانندگان با جاذبه های طبعی استان تاریخی، آباد و دیدنی استان فارس بود.

در کنار آن با ذکر اخبار گذشته گان در معرفی جنات اربعه به این حقیقت اشاره شد که زیبایی های این استان از دورانهای گذشته چشمهای طبیعت دوست انسانها را متوجه خود کرده است. در زمان م نیز با برنامه ریزی صحیح و زیربنایی بر روی جاذبه های طبیعی فارس میتوان از آنها به عنوان مکمل جاذبه های تاریخی استان استفاده کرد. و زمینه جذب بیشتر گردشگری و عمران و آبادی این خطه همیشه جاوید را فراهم نمود.

منبع: شیراز تور

مهر
۸