لقاح مصنوعی (IVF)

اولین مراجعه بعد از عمل به پزشک 1 هفته
مدت زمان اقامت در بیمارستان ندارد
مدت زمان عمل 1 ساعت
مدت دوران نقاهت 1 روز
استفاده از داروی بیهوشی ندارد

لقاح مصنوعی (IVF)

لقاح مصنوعی یا In Vitro Fertilization که به اختصار IVF نیز نامیده می‌شود، یک روش درمان ناباروری است که تخمک‌های زن از تخمدان‌ها استخراج شده و سپس در محیط آزمایشگاه توسط اسپرم‌های مرد بارور می‌شوند. در نهایت به رحم زن انتقال داده می‌شود تا پس از لانه‌گزینی موفق به رشد خود ادامه دهد.

این روش درمانی برای زوج‌های زیر مناسب است:

ناباروری زن به علت بسته بودن لوله‌های فالوپ یا عدم وجود آن‌ها
ناباروری شدید مرد به علت عدم حرکت اسپرم‌ها، تعداد بسیار پایین آن‌ها و یا نیاز به استخراج اسپرم‌ها از بیضه توسط جراحی
بالا بودن سن زوجین
علل دیگر ناباروری مانند اختلال تخمک‌گذاری، اندومتروز و حتی ناباروری بدون علت که به روش‌های درمانی دیگر پاسخ نداده‌اند
جلوگیری از انتقال ژن بیماری‌های وراثتی به کودک به کمک بررسی‌های ژنتیکی
تعیین جنسیت فرزند

اقدامات لازم برای انجام موفقیت آمیز این عمل

قبل از عمل

1. برای حفظ سلامت روان خود درباره میزان موفقیت این روش با توجه به شرایط ناباروی خود و همسرتان با پزشک صحبت کنید تا انتظار بیش از حد نداشته باشید.
2. قبل از انتخاب این روش کمک باروری به فرایند طولانی‌ و پرهزینه‌ آن توجه کنید.
3. شرح کاملی از سوابق بیماری و داروهای مصرفی، مکمل‌ها و موارد گیاهی به پزشک دهید.
4. از کشیدن سیگار دوری کنید. زیرا مصرف آن موجب کاهش احتمال موفقیت IVF می‌شود.

نحوه انجام عمل

این فرایند چندین مرحله دارد که در عرض چند هفته انجام می‌شوند. بیشتر زوجین برای رخ دادن بارداری به تکرار دوره IVF نیاز خواهند باشند.
•تحریک تخمدان‌های زن به تخمک‌گذاری به کمک دارو و انجام آزمایش خون و سونوگرافی به منظور بررسی تکامل تخمک‌ها
• جمع‌آوری اسپرم مرد و گرفتن تخمک‌های آزاد‌شده از زن که به کمک کاتتری نازک و از راه واژن انجام می‌شود
• بارور ساختن تخمک با اسپرم در آزمایشگاه. در صورت وجود اختلال در اسپرم‌های مرد از تزریق مستقیم اسپرم به داخل تخمک یا روش ICSI استفاده می‌شود.
• انتقال یک یا چند رویان به رحم که حدود 5-2 روز بعد از لقاح مصنوعی انجام می‌شود.
• فریز رویان‌های استفاده نشده هم امکان‌پذیر است. می‌توان آن‌ها را در مراحل بعدی IVF استفاده کرد. چرا که کیفیت آن‌ها با رویان معمولی تفاوتی ندارد.

بعد از عمل

1. بعد از فرایند استخراج تخمک و انتقال رویان به رحم، ممکن است خانم‌ها لکه‌بینی و درد شکم تجربه کنند که جای نگرانی ندارد. اگر این درد شدید باشد و با تب همراه شود، نیاز به بررسی بیشتر دارد.
2. پس از فرایند انتقال رویان به داخل رحم، خانم باید برای چند ساعت در منزل استراحت کند. معمولا در این مرحله برای افزایش شانس باروری داروی پروژسترون تجویز می‌شود.
3. دو هفته بعد از انتقال رویان برای بررسی بارداری آزمایش ادرار یا خون درخواست داده می‌شود. در صورت مثبت بودن باید 48 ساعت بعد تکرار شود. دو هفته بعد سونوگرافی شکمی انجام می‌شود تا ساک حاملگی بررسی شود.
4. در صورتی که پس از اثبات حاملگی دچار خونریزی از واژن شوید، باید به پزشک خود اطلاع دهید.
5. مراقبت‌های بارداری معمول از هفته 10-6 شروع شده و طبق نظر متخصص زنان ادامه داده می‌شود.

تصاویر و ویدئو مرتبط با عمل

aliteb

برای مشاهده پکیج ها بر روی شهر مورد نظر کلیک کنید.